Architect Chris Spierings van ipv Delft was de afgelopen acht jaar nauw betrokken bij de BPL. Een enorm project: 26 kilometer autoweg, 39 kunstwerken en diverse (geluids)schermen. Als projectarchitect kent hij alle ins en outs van de bijna veertig brugontwerpen, maar ook van het proces.

Waar begin je als ontwerper bij zo’n grote klus?

Bij het Programma van Eisen Ruimtelijke Kwaliteit. In dit geval een beeldkwaliteitsplan opgesteld door H+N+S landschapsarchitecten. Op basis daarvan ga je een ontwerpvisie vormen. Dat was hier een flinke uitdaging, omdat onder meer de afmetingen en ligging uiteenliepen. Daarom hebben we eerst een overkoepelende BPL-identiteit geformuleerd, die houvast bood in de ontwerpfase.

Hoe zou je die identiteit van de bruggen omschrijven?

BPL-kunstwerken zijn stoer, hebben horizontale lijnen en zijn terughoudend ontworpen. Het landschap is leidend. Qua materialen overheersen licht beton, schanskorven met zandkleurige breuksteen en groene taluds. De kolommen zijn ovaal, zodat ze in aanzicht zo slank mogelijk zijn en de standaard kesp of onderslagbalk ontbreekt. Een natte knoop verbindt de liggers binnen het volume van het dek. Wie goed kijkt, zal trouwens zien dat het brugontwerp vertelt of het kunstwerk in of over de BPL ligt en of de brug de BPL alleen kruist of ook op de Buitenring aansluit.
De verschillen zijn subtiel hoor, maar het hekwerk op een brug in de BPL heeft een spijlenhekwerk met balusters. Een brug die de BPL bovenlangs kruist heeft een balusterloos spijlenhekwerk. Verder ligt een brug die niet direct vanaf de BPL bereikbaar is ingeklemd tussen het landschap/talud, terwijl een brug die wel in directe verbinding met de BPL staat juist bovenop het landschap ligt.

Zijn er nog meer van die subtiele ontwerpaspecten te ontdekken?

De taluds zijn vrij steil direct onder de kunstwerken, maar waaieren uit over een grote lengte. Hoe verder van de brug af, hoe flauwer de helling. En alle viaducten werpen een kunstmatige slagschaduw op de ondergelegen weg. Die wordt gevormd door de schanskorven in het talud direct onder de brug en loopt ook door in de bermverharding. Best een leuk detail.

Ben je trots op het project?

Ik ben vooral trots op de eenheid die we hebben weten te creëren. Het is een herkenbaar ontwerp op een lange route.

Wat was de grootste uitdaging?

Constante kwaliteit aanhouden. Je krijgt bij zo’n grootschalig project natuurlijk te maken met voortschrijdend inzicht, maar de beeldkwaliteit moet je wel behouden.